ديدگاه و تجربیات يک مرد تنها

سلام بر همه دوستان بزرگوارم

جمعه قبل نه از سر باور بلکه بخاطر همراهی نمودن به بهشت زهرا رفتم .به شخصه اعتقادی بر اینکه برای دیدار یا، یاد کردن از فرد رفته میبایست بر سر مزار وی رفت ندارم و این امر را موردی برای تسکین بازماندگان میدانم.اگر برای متوفی روح قائل باشیم که روح در ظرف مکان نمیگنجد و اگر هم به روح اعتقادی نداشته باشیم که بدن فرد بعد ازمدتی متلاشی میگردد و در هر دو صورت معتقدم که این امر، امری بدور از پختگی فکری میباشد. در هر صورت نکته تامل برانگیز دیدن مردمانمان بود که در خانه آخر هم حتی برای لحظه ای به این نمی اندیشند که میشد جای آنان نیز زیر همین خاک باشد. از زنجه مویه کردن مصنوعی و سر و صدا به راه انداختن برای ابراز ارادت بیشتر به مرده تا نمایشها و فخر فروشی به یکدیگر بگیرید تا رفتار مردمانی که بر سر مزار رفتگانی آمده بودند که مدتها از فوتشان میگذشت. به قول دوست بسیار عزیزم که  به تشویق وی به آنجا رفتم ، رفتنم نه تنها باعث آرامشم نگشت بلکه دغدغه های جدید نیز را بر ذهنم افزود. ما تا به کی میخواهیم در سطح، زندگی نمائیم.تمامی رفتار و کردارمان شده است تقلید آنهم از روی رفتارهای بس اشتباه....

اینبار میخواهم بجای فیلم به شما پیشنهاد یک موزیک عالی بدهم آلبوم جدید لورینا مک کنت[1] با نام رویای شبانه نیمه زمستان[2] را از بلاگ آلبوم دانلود نمائید البته دوستانی که در ایران هستند این کار را کنند و کسانی که به اصل آن دسترسی دارند کپی رایت را اگر رعایت کنند بسیار بسیار بهتر است. آلبوم اخیر این زن عجوبه واقعا" ارزش شنیدن و لذت بردن را دارد

                                                                                                 پاینده باشید.