سلام بر همه دوستان بزرگوارم
زندگی به ما میاموزد که به سهم خود میبایست قانع باشیم. یکی از جذابیتهای زندگی در این است که هرچقدر هم که سعی کنیم تا چیزی را که سهم تو نیست بدست آوری در این امر موفق نمیگردی. زیباترین قسمت موضوع این است که بعد از مدتهای زیاد دوباره خواندن در مورد مذاهب را از سر گرفتم و بر حسب اتفاق داشتم کتاب بی نظیر دائو دجینگ را میخواندم که به شماره بیست و نه آن رسیدم بد ندیدم آن را نیز نقل کنم
جهان را دگرگون، کی توانی کرد؟
یاوه مکوش.
جهان ، ازل ست
به دگرکردنش مکوش، ویران شود
به نگهداریش مکوش، از کف شود.
در جهان ،
شماری پیشند، شماری پس
شماری سختند، شماری آسان
چندی فرازیند، چندی فرودین
چندی توانا، چندی ناتوان.
فرزانه ، گریزان از فزونخواهی ست.
اصلا" آسان نیست که بیاموزیم از فزونخواهی دست بکشیم.بذات موجوداتی زیاده خواه گشته ایم که تاب و توان کنترل احساسات خود را نیز از دست داده ایم.
فیلم : هنگامی که نیچه گریست یا همان when Nietzsche Wept به اعتقاد من میتوانست به یکی از شاهکارهای تاریخ سینما تبدیل گردد اگر مقداری جلوه های بصری قوی تری داشت و از آن بسیار مهم تر انتهای فیلم را مختوم به هپی اندی احمقانه نمیکرد. فیلم ماجرای برخورد فردریک نیچه و دکتر ژوزف بروئر را روایت میکند در این روایت گفتارهای معروف نیچه را نیز بازگو مینماید. محور اصلی داستان زندگی دکتر برونر یهودی است و برخورد وی با نیچه و زیگموند فروید. فیلم محصول سال 2007 و ساخت کشور اسرائیل است.یکی از بزرگترین اشتباهات فیلم در پایان فیلم به چشم میخورد و نوشته ای است که نقل میکند نیچه به ونیز رفت برای دیدار با زرتشت پیامبر ایرانی؟!!!برخورد نیچه و زرتشت؟!!! با وجود تمامی این کاستی ها به اعتقاد من فیلم ارزش بیش از یک بار دیدن را نیز دارد.سرشار از سخنان نغز نیچه است و اگر کارگردان نمیخواست تماشاگر را راضی نگه دارد یا بهتر است بگویم مانند همه چیز امروزه پیام اخلاقی در پی استحکام کانون خانواده بدهد تبدیل به یکی از شاهکارهای سینمائی میگشت.لینک فیلم درزیر آمده است.
http://www.imdb.com/title/tt0760188
پاینده باشید.
نظرات ()